Zevenstippelig lieveheersbeestje
Het zevenstippelig lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata) hiernaast had mijn woonkamer uitgezocht om te overwinteren. Ik heb daar geen probleem mee, maar dan moet hij wel even op de foto.
Na het dier grondig te hebben schoongemaakt, je wilt niet weten wat een stof en troep je op zo’n beestje ziet als je er een macrofoto van gemaakt hebt, zette ik het kevertje op een witte ondergrond. Natuurlijk wil dat beest niet stilzitten en na wat heen en weer geschuif lag het diertje op zijn rug met zijn pootjes te spartelen. Ik moet dan altijd denken aan een tv-uitzending van ‘Rembo en Rembo’ waarop een van de twee Rembo’s op zijn rug in een babybadje ligt en roept: ‘Help, ik ben een schildpad en lig om mijn rug!”. Raar hè?
Pier met paaltjes
Afgelopen woensdag was winderig, koud maar gelukkig zonnig. Goed genoeg om er op uit te trekken.
Bijgaande foto maakte ik op de dijk van Den Helder ter hoogte van Huisduinen. Een kleine golfbreker met basaltkeien en door zeepokken overdekte paaltjes.
Oost-Aziatische boktor
Over de Oost-Aziatische boktor (Anoplophora chinensis) is de laatste tijd heel wat te doen.
In december zijn bij een boomkwekerij in Boskoop twee larven van deze zeer schadelijke boktor ontdekt. Onmiddellijk werd in een straal van twee kilometer rondom het getroffen bedrijf de handel in planten en bomen stilgelegd. Inmiddels zijn 38 boomkwekerijen geïnspecteerd, maar de larve werd tot dusver niet meer aangetroffen.
De Aziatische boktor komt oorspronkelijk uit China en Korea, maar door toenemend handelsverkeer wordt de kans steeds groter dat de kever zich hier ook gaat vestigen.
De kever wordt ongeveer 2,5 tot 3,5 centimeter lang, bij de mannetjes zijn de antennes ongeveer 2,5 keer de lichaamslengte, bij de vrouwtje ongeveer 1,5 keer.
Ik herinnerde me dat ik een aantal jaren geleden ook eens zo’n kever gefotografeerd heb. Het is een vrouwtje dat in 2002 gevangen werd in de buurt van een tuincentrum nabij Den Helder.
Bruine herfstuil
Op het moment van schrijven vliegt de bruine herfstuil (Agrochola circellaris) al niet meer, deze soort is van augustus tot december op de vleugels.
De ongeveer twee centimeter grote nachtvlinder uit de groep Noctuidae is ondermeer herkenbaar aan de donkere vlekken aan de binnenkant van de niervlek. Ze laten zich goed lokken met smeer of met licht.
De rupsen van de bruine herfstuil leven van maart tot juni op diverse loofbomen zoals iep, populier en es. Eerst voeden ze zich met de bloemen en later de bladeren. Daarna laten ze zich op de grond vallen en eten van kruidachtige planten totdat ze zich in de grond verpoppen. Na ongeveer zes weken komt de vlinder uit.
Wachtervlinder
Veel mensen denken dat er alleen maar in de zomer vlinders vliegen, maar wat dacht je van de wachtervlinder (Eupsilia transversa)? Deze nachtvlinder vliegt van september tot mei uitgezonderd een kleine winterstop van half november tot half januari.
Deze ongeveer twee centimeter grote uil (Noctuidae) is herkenbaar aan de witte, niervormige vlek op de voorvleugel met aan weerzijden daarvan twee witte zogenaamde satellietvlekjes. De voorvleugel zelf heeft een warme bruine kleur.
Grote trilspin
Dit vrouwtje van de grote trilspin (Pholcus phalangioides) hangt al weken bij ons in de gang aan het plafond. Hij doet daar geen vlieg kwaad (of toch wel) dus laten we haar maar zitten.
Ze zit al die tijd bewegingloos te wachten tot er een prooi voorbij komt, de honger schijnt haar niet te deren.
Stadsduiven
De tamme stadsduif (Columba livia domestica) is een verre nakomeling van de rotsduif, een soort die inmiddels bijna is uitgestorven. De duiven worden al lange tijd door de mens gebruikt voor voedsel, als lokduif en als postduif.
De stadsduiven vormen door hun uitwerpselen en nestbouw steeds vaker overlast voor mensen en gebouwen.
De duiven op de foto vervuilen de reclameletters van een spaarbank.
Zanglijster
Mij hoor je voorlopig niet meer zeggen dat we nooit sneeuw hebben. Dit is nu al de vierde keer dat er een flink pak sneeuw gevallen is.
De zanglijster (Turdus philomelos) in onze tuin kijkt zijn ogen ook al uit.
Noordzeedijk
Een zeer laag opnamestandpunt kan leuke effecten geven. Helemaal bij gebruik van een groothoeklens en mist.
Hier een stukje dijk van Den Helder. De weg lijkt nergens heen te gaan.
Mistig panorama
Het was behoorlijk mistig gisteren en koud bovendien. Ik ben er toch maar even op de fiets uitgetrokken om te kijken of er nog wat te fotograferen viel.
In de Grafelijkheidsduinen maakte ik dit panorama in de buurt van de Harmplas. Wel lastig kaderen als je geen horizon meer ziet.
Recente reacties