Zuidelijke Boomsprinkhaan

Mannetje zuidelijke boomsprinkhaan.

Nog steeds vind ik regelmatig een zuidelijke boomsprinkhaan (Meconema meridionale) in mijn tuin. Dit mannetje vond ik van de week ’s avonds hangend aan mijn schuurdeur vlak bij de buitenlamp.
Ooit had ik de meest noordelijke zuidelijke boomsprinkhaan van Europa ontdekt. Als je nu op waarneming.nl kijkt dan zie je dat deze sprinkhaan nu voornamelijk in het westen van het land wordt waargenomen, zelfs op Texel en Vlieland. De zuidelijke boomsprinkhaan blijft vooralsnog bijzonder.

Zuidelijke Boomsprinkhaan

Vrouwtje zuidelijke boomsprinkhaan

Vrouwtje zuidelijke boomsprinkhaan

Ik heb er weer eentje: een zuidelijke boomsprinkhaan (Meconema meridionale). Tijdens een flinke snoeibeurt van onze blauwe regen vond ik dit vrouwtje. Ze was net bezig met het kuisen van een van haar antennes.

Zuidelijke Boomsprinkhaan Herkennen 2

Vleugels, halsschild en kop van de Zuidelijke boomsprinkhaan.

Afgelopen donderdag 15 november schreef ik al hoe je de Zuidelijke boomsprinkhaan (Meconema meridionale) kunt herkennen. Ik was niet helemaal zeker of de foto wel duidelijk genoeg was wat betreft het netwerk van aders in de vleugels.
Ik had het overleden vrouwtje van deze sabelsprinkhaan nog in een potje liggen dus heb ik een hernieuwde poging gedaan de vleugels duidelijk in beeld te krijgen.

Southern Oak Bush-cricket.

Zuidelijke Boomsprinkhaan Herkennen

Kenmerkende vleugels van de zuidelijke boomsprinkhaan.

Drie jaar geleden ontdekte ik de eerste zuidelijke boomsprinkhaan (Meconema meridionale) in Den Helder. Destijds de meest noordelijke vondst van Nederland en misschien wel van Europa. Sindsdien vind ik regelmatig een exemplaar van deze sabelsprinkhanensoort in mijn omgeving. Zie ook het artikel van gisteren.
De zuidelijke boomsprinkhaan is een vrij kleine lichtgroene sprinkhaan met een witte streep over de kop, halsschild en achterlijf. De twee vleugels, waarmee het dier overigens niet mee kan vliegen, zijn smal en kort en ongeveer even lang als het halsschild.
De zuidelijke boomsprinkhaan is eigenlijk alleen te verwarren met de nimf van de boomsprinkhaan (Meconema thalassinum). Bij de laatste zijn echter alle vier de vleugels in aanleg zichtbaar en hebben de buitenste vleugels enkele parallel lopende aders. De vleugels van de zuidelijke boomsprinkhaan hebben een duidelijk netwerk van aders.
Mocht u ook een zuidelijke boomsprinkhaan vinden meldt het dan bijvoorbeeld bij waarneming.nl.

Zuidelijke Boomsprinkhaan

Vrouwtje zuidelijke boomsprinkhaan

Vrouwtje zuidelijke boomsprinkhaan

Dit vrouwtje van de Zuidelijke boomsprinkhaan (Meconema meridionale) trof ik gisteren aan op de tuintafel. Ze was nogal sloom en liet zich makkelijk fotograferen. Ik dacht eerst door de kou, maar ’s avonds bleek deze sabelsprinkhaan te zijn overleden. Het was blijkbaar haar tijd.

Struiksprinkhaan

Etend vrouwtje Struiksprinkhaan.

Een collega kwam onlangs met een sprinkhaan in een potje naar het werk. Tijdens het werken in zijn tuin had hij het dier in een struik gevonden.
En dat klopt precies: het was een Struiksprinkhaan (Leptophyes punctatissima) een sabelsprinkhaan. Aan de kromme legboor (sabel) kun je zien dat het een vrouwtje is.
Ik nam haar mee naar huis om te fotograferen. Blijkbaar zat het beestje al zo lang opgesloten dat ze aardig honger had gekregen. Ze begon namelijk meteen van de bladeren van de vlinderstuik te eten waarop ik haar geplaatst had.

Speckled Bush-cricket.

Chortippus-lobje

Halsschild en Chortippus-lobje van een veldsprinkhaan

Halsschild en Chortippus-lobje van een veldsprinkhaan

 Gisteren had ik het over het Chortippus-lobje bij veldsprinkhanen. Misschien was het niet voor iedereen duidelijk wat hiermee bedoeld wordt.
Op de foto van een Bruine sprinkhaan (Chortippus brunneus), een close-up van dit fenomeen. Het is de uitstulping langs de vleugelrand in de rechter witte cirkel.
Verder is in de linker cirkel het halsschild te zien met bovenin de zijkielen. De vorm van de zijkielen kan recht, gebogen of geknikt zijn en is onder andere bepalend bij de determinatie van de soort.

Bruine Sprinkhaan of Ratelaar

Vrouwtje van de bruine sprinkhaan of ratelaar op driedistel

Vrouwtje van de bruine sprinkhaan of ratelaar op driedistel

Toen ik deze veldsprinkhaan, die lekker zat te zonnen op een Driedistel (Carlina vulgaris), fotografeerde wist ik nog niet welke soort het was.
Thuisgekomen bestudeerde ik de foto en ontdekte dat de sprinkhaan een zgn. Chortippus-lobje heeft. Dit is een kleine bobbel langs de vleugelrand (op deze foto niet te zien). Dat maakte de keus al kleiner. Sommige Chortippus soorten vielen af vanwege een andere vleugellengte of verkeerde vorm van de zijkielen (‘richel’ op halsschild). Toen liep ik toch vast.
Uiteindelijk heb ik wat foto’s naar een sprinkhanenexpert gestuurd. Deze kwam tot de conclusie dat het een Bruine sprinkhaan (Chortippus bruneus) of een Ratelaar (Chortippus biguttulus) moet zijn. Het is echter een vrouwtje en deze zijn alleen van elkaar te onderscheiden op het geluid wat ze voortbrengen. Volgende keer maar een geluidsrecorder meenemen …

Struiksprinkhaan

Mannetje struiksprinkhaan

Mannetje struiksprinkhaan

Het blijft me toch iedere keer weer verbazen hoeveel dierenleven je tegenkomt in een gewoon stadstuintje.
Nu weer een mannetje van de Struiksprinkhaan (Leptophyes punctatissima) die mijn aandacht trok. Een in Nederland algemeen voorkomende sabelsprinkhaan (Tettigonioidae), met een nogal bolle vorm en bedekt met lichte stippeltjes.

Zuidelijke Boomsprinkhaan

Mannetje van de zuidelijke boomsprinkhaan

Mannetje van de zuidelijke boomsprinkhaan

Een paar jaar geleden had ik de primeur de meeste noordelijke Zuidelijke boomsprinkhaan (Meconema meridionale) van Europa te ontdekken in Den Helder. Sindsdien vind ik regelmatig deze sprinkhaan in mijn tuin. Ook mijn collega kwam onlangs met dit mannelijk exemplaar aanzetten.
De Zuidelijke boomsprinkhaan is een sabelsprinkhaan die eigenlijk alleen te verwarren is met de nimf van de Boomsprinkhaan (Meconema thalassinum). Bij deze laatste zijn alle vier de vleugels zichtbaar waarbij de buitenste vleugels parallel lopende aders hebben. De vleugels van de volwassen Zuidelijke boomsprinkhaan hebben een duidelijk netwerk van aders.