mei 2011
M D W D V Z Z
« apr    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Grauwe Veldwants

Grauwe veldwants

Grauwe veldwants

Zit ik net mijn foto’s te doorzoeken naar een nieuw onderwerp voor dit blog, stuit ik op een serie van de grauwe veldwants (Rhaphigaster nebulosa). Bij het zoeken naar meer informatie blijkt het te gaan om een niet alledaagse soort die tot nu toe alleen in het zuiden van Nederland voorkomt. Dat klopt precies, deze vond ik in Zuid-Limburg.
De soort bereikt een lengte van ongeveer 15 millimeter. De antennes zijn geringd met zwarte en gele markeringen, en de derde en de vijfde segmenten van de voelsprieten zijn gekleurd een helder geel. De wants leeft op verschillende houtige gewassen. Af en toe zuigt het op dode insecten.

Bladpootwants

Bladpootwants

Bladpootwants

Van de week kwam mijn buurman aan de deur met een insect in een plastic potje. In het potje zat een flinke wants, hoewel je een wants eigenlijk in deze tijd van het jaar niet zou verwachten.
Na wat foto’s van het dier gemaakt te hebben wilde ik de wants determineren. De wants had opvallende verbredingen aan de schenen van de achterpoten dus determinatie moest eenvoudig zijn (dacht ik). Mijn insectengids bracht geen uitkomst, ook een Duitse internetsite met Europese wantsensoorten niet. Een tweede internetsite bracht me na wat zoekwerk uiteindelijk wel de oplossing.
Het gaat hier om de bladpootwants (Leptoglossus occidentalis), een wants die oorspronkelijk uit Noord-Amerika komt en pas in 2007 voor het eerst in Nederland is waargenomen. In 2008 waren er slechts tien waarnemingen van deze soort en op waarneming.nl telde ik er al 34 in 2009. De soort is dus duidelijk in opmars in Nederland. Opvallend is dat de meeste van deze waarnemingen langs de kust plaatsvinden.
De bladpootwants is een randwants (Coreidae) met een lengte van zo’n twee centimeter en kan goed vliegen. De soort leeft op verschillende soorten naaldbomen, vooral op den en spar, maar in stedelijk gebied ook op ceder en jeneverbes. De wantsen zuigen aan de ontwikkelende zaden en jonge scheuten en kunnen daardoor aanzienlijke schade aanrichten aan de zaadproductie van de waardplant.
De bladpootwants heeft doorgaans één generatie per jaar en overwintert als adult. Ze overwinteren op beschutte plaatsen, onder andere in woningen. Soms in grote groepen omdat ze elkaar aantrekken door de afscheiding van feromonen.

Grondwants Heterogaster Urticae

Grondwants Heterogaster urticae op chrysant

Grondwants Heterogaster urticae op chrysant

Soms vind je insecten op plaatsen waar je ze niet verwacht. Zo ook deze week.
Toen ik op mijn werk een schrift uit een bureaulade pakte zag ik een klein insect wegvluchten. Ik heb altijd een klein glazen potje onder handbereik, dus het beestje gevangen en met een loep wat beter bestudeerd. Dat het ging om een wants had ik snel gezien, maar omdat het diertje niet erg opvallend getekend was hield het hier voor me op. Dan het diertje maar mee naar huis nemen en daar op de foto zetten om het op mijn gemak te kunnen determineren.
Thuis gekomen heb ik de zeven millimeter grote wants op een bloem van een chrysant gezet om wat meer kleur in de foto te brengen. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan omdat het dier bijna geen moment stil wilde zitten.
Via internet heb ik de wants met grote waarschijnlijkheid kunnen determineren als Heterogaster urticae, een grondwants of aardwants uit de groep Lygaeidae. Helaas blijkt dus de keuze van de chrysant als ondergrond dus niet helemaal juist.
Blijft de vraag: wat zocht die wants in mijn bureaulade?

Dovenetelwants

Dovenetelwants op steen.

Het lijkt een kever, maar is een wants. Het is de dovenetelwants (Tritomegas bicolor) een insect uit de familie Cydnidae met een grootte van 5 tot 7 millimeter. Komt in grote delen van Europa voor en is een nuttig insect dat andere insectenlarven en zaagwespen leegzuigt. Vooral rozenkwekers mogen de dovenetelwants graag zien.

Brandnetelwants

Brandnetelwants op zijn waardplant.

In een hoekje van de tuin groeit een brandnetel, dit zijn uitstekende waardplanten voor een aantal dagvlinders, dus daarom mag deze plant hier blijven staan. Ook een brandnetelwants (Liocoris tripustulatus) heeft hier zijn plekje gevonden.
Brandnetelwantsen zijn met 3,5 tot 5 millimeter lengte vrij kleine blindwantsen die aan het lichte hartje op hun dekschild goed herkenbaar zijn. De larven van deze soort leven uitsluitend op brandnetel.

Nimf van de Groene Stinkwants

 

Nimf van een groene stinkwants.

Een kleurrijk gezicht deze nimf van de groene stinkwants (Palomena prasina) op de bloemen van de roze hemelsleutel (Sedum spectabile).

Weidewants

Weidewants op broccoli.

Ik heb hem net op. Met een sausje. De broccoli bedoel ik, waar deze weidewants (Lygus pratensis) op zat.

Toen ik terugkwam van de groentenboer en de groenten uit de tas haalde liep deze kleine wants over de broccoli. "Weer een onderwerp voor mijn weblog", dacht ik en haalde gauw mijn camera erbij.

Lygus pratensis heeft geen Nederlandse naam, de naam weidewants wordt voor meerdere soorten wantsen uit haar familie (Miridae) gebruikt. Lygus pratensis is 3 tot 6 millimeter lang en makkelijk te herkennen aan de hartvormige lichte vlek op de rug.

Paring Groene Stinkwants

Paring van de groene stinkwants.

U ziet hier geen wedstrijd wie het hardst trekken kan, maar de paring van de groene stinkwants (Palomena prasina). Het is aan het uiterlijk niet te bepalen welke het mannetje of het vrouwtje is. Hopelijk kunnen ze zelf wel het verschil zien, anders komt het nooit tot voortplanten.

Hier nog een bijdrage over de groene stinkwants.

Kleidocerys Resedae

Grondwants Kleidocerys resedae op een berkenstam.

De foto toont een wants, meer exact een grondwants en om precies te zijn Kleidocerys resedae. Dit ongeveer zes millimeter grote en kleurrijke insect leeft vaak op berk en is vrij algemeen. Als je hem wat beter bekijkt dan valt op dat het schild op de rug doorzichtig is.

Vijverloper 2

… vervolg van gisteren.

Kop van een vijverloper met ingeklapt rostrum.

Op deze foto is het ingeklapte rostrum van de vijverloper (Hydrometra stagnorum) onder kop goed te zien. Het rostrum kan recht naar onderen worden gedraaid en werkt dan als een soort speer om de prooi op te kunnen spietsen en uit te zuigen.
Let ook op de lange, smalle kop met op tweederde de ogen.