
Bruine herfstuil
Op het moment van schrijven vliegt de bruine herfstuil (Agrochola circellaris) al niet meer, deze soort is van augustus tot december op de vleugels.
De ongeveer twee centimeter grote nachtvlinder uit de groep Noctuidae is ondermeer herkenbaar aan de donkere vlekken aan de binnenkant van de niervlek. Ze laten zich goed lokken met smeer of met licht.
De rupsen van de bruine herfstuil leven van maart tot juni op diverse loofbomen zoals iep, populier en es. Eerst voeden ze zich met de bloemen en later de bladeren. Daarna laten ze zich op de grond vallen en eten van kruidachtige planten totdat ze zich in de grond verpoppen. Na ongeveer zes weken komt de vlinder uit.

Trechtervormige nestingang
… vervolg van 7 september.
Een tijdje later is het nestcel van urntjeswesp Eumenes papillarius volledig klaar om in gebruik te worden genomen. Nu wordt ook duidelijk waarom deze groep van wespen urntjeswespen genoemd worden: de opening van het nest lijkt heel veel op de hals van een urn. Deze vorm heeft een tweeledig doel, namelijk als trechter en specievoorraad.
De wesp gaat nu op zoek naar de rups van (meestal) een spanner, verdooft deze met een steek van haar angel en duwt deze door het trechtervormige gat naar binnen. Meerdere rupsen worden zo naar binnen gepropt. Deze rupsen dienen later als levend voedsel voor de larve van de wesp.
Nadat de wesp één eitje in het nest heeft afgezet wordt het gaatje afgesloten gebruik makend van de specie uit de trechter.
Wordt vervolgd …

Verse ligusterpijlstaart
… vervolg van deel 19.
Op 9 augustus van het vorig jaar was de laatste aflevering over een serie waarin ik de ontwikkeling van eitje tot pop volgde van de ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri).
De cirkel is nu bijna rond, want uit een van de twee overgebleven poppen is nu een prachtige ligusterpijlstaart gekomen. Ik meende het al aan te zien komen omdat beide poppen langzaam donker begonnen te verkleuren.
Het wachten is nu op de laatste pop…
Wordt vervolgd …

Poppen van de ligusterpijlstaart
… vervolg van deel 18.
Aan al het mooie komt (voorlopig) een einde. De rupsen van de Ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) zijn inmiddels verpopt. Gebroederlijk liggen ze naast elkaar te poseren voor de foto.
Het is nu 36 dagen geleden dat de rupsen uit het ei gekropen zijn. Als alles goed gaat zullen ze volgend jaar als vlinders uitsluipen en is de kringloop rond.
Wordt vervolgd …

Rups van de ligusterpijlstaart vlak voor de verpopping
… vervolg van deel 17.
De rupsen van de Ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) zijn gestopt met eten en de laatste dagen zeer onrustig. De kleur van de rug is veranderd van een helder groen naar een bruinige tint. In de bak waar ik ze hou zijn ze voortdurend gangen door het zand aan het graven. Het zal nu niet lang meer duren tot ze gaan verpoppen.
Wordt vervolgd …

Meten van de rupsen (en keutel) van de ligusterpijlstaart
… vervolg van deel 16.
Hier is het bewijs, de twee Ligusterpijlstaartrupsen (Sphinx ligustri) die ik de afgelopen weken in foto’s heb gevolgd. Ze zijn op dit moment 27 dagen oud, 80 millimeter lang en 15 millimeter dik. De keukenweegschaal sloeg uit naar 10 gram per rups.
Eentje presteerde het om tijdens het poseren nog een keutel te produceren.
Wordt vervolgd …

Keutel van een volgroeide rups van de ligusterpijlstaart
… vervolg van deel 15.
Ik geef het je te doen, met een lichaamslengte van 80 millimeter een keutel draaien van 10 millimeter. Dat moet pijn doen! Voor de rups van de Ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) is dit dagelijks werk.
Wordt vervolgd …

Vretende rups van de ligusterpijlstaart
… vervolg van deel 14.
Vreten, iets anders doen de rupsen van de Ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) niet. Ze lijken nu alleen nog maar in de dikte te groeien, inmiddels 14 millimeter.
Als ik zo naar de foto kijk doet het opgezwollen lichaam me denken aan een scene uit de Monty Pyton film ‘The Meaning of Life’ waarin Terry Jones als Mr. Creosote zich zo vol laat stoppen in een restaurant dat hij uiteindelijk ontploft.
Wordt vervolgd …

Volgroeide rups van de ligusterpijlstaart
… vervolg van deel 13.
De rupsen van de Ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) zijn nu volgroeid. 24 Dagen na uit het ei gekropen te zijn is hun lengte ongeveer 80 millimeter en zijn ze 12 millimeter dik. Vooralsnog eten ze nog steeds als bootwerkers.
Binnenkort zullen ze gaan verkleuren en verpoppen.
Wordt vervolgd …

Kop en borstpoten van de rups van de ligusterpijlstaart
… vervolg van deel 12.
Op het moment van fotograferen zijn de rupsen 23 dagen oud, ongeveer 68 mm lang en 11 mm dik. Dit is vrij lastig te meten omdat rupsen nogal rekbaar zijn.
Op de foto zijn de kop en de zes borstpoten te zien. Een rups heeft verder nog acht buikpoten en twee naschuivers. De borstpoten ontwikkelen zich later tot de zes pootjes van de vlinder.
Verder zijn de monddelen en spinklieren zichtbaar.
Wordt vervolgd …
Recente reacties