Recente reacties

Meidoornstippelmot

Meidoornstippelmot

Meidoornstippelmot

De meidoornstippelmot (Yponomeuta padella) vliegt tot in augustus, dus is nog net te vinden. Ze zijn beroemd en berucht omdat de rupsen meidoorn, sleedoorn en sommige fruitbomen volledig is spinsel kunnen zetten en bovendien geheel ontbladeren.

Grote Kaardespin 2

Achterpoot van de grote kaardespin met calamistrum

Achterpoot van de grote kaardespin met calamistrum

Op de foto van de grote kaardespin (Amaurobius ferox) van eergisteren is al enigszins te zien dat op de voorlaatste segmenten van de achterpoten zwarte lijntjes staan. Dit zijn de voor de groep nachtkaardespinnen kenmerkende kammetjes (calamistrum) en bestaan uit rijtjes korte stijve haartjes. Met dit calamistrum kammen  ze delen van hun spinsel heel wollig, zodanig dat hun prooi erin blijft haken als ze er mee in aanraking komen. De prooi probeert nu wanhopig uit de verstrikking te geraken en raakt na verloop van tijd uitgeput. Dit is het moment waarop de kaardespin de prooi doodt.
Het spinsel van nachtkaardespinnen komet niet uit een gewone spintepel zoals de meeste soorten maar een zogenaamd cribellum, een orgaan waaruit vele dunne spindraadjes komen.

De foto’s tonen een van de achterpoten van de grote kaardespin met daarop het calamistrum.

Calamistrum op voorlaatste segment

Calamistrum op voorlaatste segment

Muurkaardespin

Mannetje van de muurkaardespin

Mannetje van de muurkaardespin

Tijdens een zoektocht naar een onderwerp om te fotograferen kwam ik terecht in mijn schuurtje. Achter een plank vond ik dit mannetje van de muurkaardespin (Amaurobius similis).
Voor een natuurlijke achtergrond heb ik om een latje wat spinsel gewikkeld. Daarna de spin er op gezet en dan maar wachten tot de achtpoot stil ging zitten. Dat laatste lukte wel, maar bijna nooit op een plaats waar ik hem kon fotograferen. Pogingen om de spin wat naar de camera te draaien resulteerde meestal in een hernieuwde verplaatsing van het dier op een voor mij onbereikbare plaats…
Uiteindelijk heb ik toch nog wat opnames kunnen maken. Zo zie je maar, het pad van een natuurfotograaf is geplaveid met desillusies.

Waterlelievlindertje

Rups van het waterlelievlindertje

Rups van het waterlelievlindertje

De rups van het waterlelievlindertje (Elophila nymphaeata) vertoont een bijzonder gedrag.
Waar normale rupsen op het land leven, leeft deze soort in het water en voedt zich met waterplanten. Ze verstoppen zich tussen twee ellipsvormige stukjes blad van een waterplant. Deze stukjes blad hebben ze met hun kaken afgeknipt en met spinsel met elkaar verbonden. Naarmate ze groeien wordt deze procedure enkele keren herhaald met steeds grotere stukjes blad.
De rupsen overwinteren op de bodem van een vijver, in tuinvijvers kunnen ze zelfs door het folie heenbijten en zo voor lekkage zorgen.
In augustus verpopt de rups zich tegen een steel van een waterplant ongeveer 10 centimeter onder het wateroppervlak. Als de vlinder uitsluipt, drijft het naar de oppervlakte, loopt over het water naar de kant en vliegt na een tijdje weg.