Gewoon muursterretje

Het gewoon muursterretje (Tortula muralis) is een over de gehele wereld voorkomende mossoort. Zoals de naam al doet vermoeden groeit het gewoon muursterretje op steen, zelfs alle soorten steen, zowel horizontaal als verticaal. Opmerkelijk is dat de soort vroeger alleen op kalkhoudende steen voorkwam.
Ze vormen kussentjes van enkele centimeters en de sporekapsels staan op ongeveer twee centimeter lange vruchtstelen. De sporen kunnen wel 16 jaar hun kiemkracht behouden.

Boompuist

Het ziet er uit als een vieze kwak snot, alleen vele malen groter. De kwak kan zelfs een centimeter of tien groot worden. We zien hier een boompuist (Enteridium lycoperdon), een soort slijmzwam of Myxomyceet.
Eigenlijk zijn slijmzwammen geen schimmels maar organismen welke onder andere bestaan uit amoeben die overgaan in een bewegend stadium, het plasmodium, en eindigen in een vast lichaam waarin zich vruchtlichamen met sporen ontwikkelen.

Grote stinkzwam

Je ruikt ze al van verre, maar dan is het vaak nog lastig om ze te vinden. En als je ze dan gevonden hebt weet je niet hoe snel je er weer weg moet wezen.
Wat een verschrikkelijke stank verspreiden die grote stinkzwammen (Phallus impudicus) toch. Niet vreemd dat alleen vliegen gek genoeg zijn om hun sporen te verspreiden.

Gele aardappelbovist

De gele aardappelbovist (Scleroderma citrinum) behoort tot de buikzwammen. Dit zijn paddenstoelen waarbij aan de bovenzijde van het vruchtlichaam een opening ontstaat waardoor de sporen door regendruppels of aanraking kunnen ontsnappen.
De gele aardappelbovist is een onregelmatige knolvormige paddenstoel met een doorsnede van 4 tot 10 centimeter. De groengele tot okerkleurige buitenzijde is ruw schubbig. Hij komt algemeen voor in Nederland.

Heksenboter

Zwammen kunnen rare vormen aannemen. Neem nu heksenboter (Fuligo septica) of runbloem, een zogenaamde slijmzwam of Myxomyceet.
Eigenlijk worden slijmzwammen niet tot de schimmels gerekend maar de meeste paddenstoelendeskundigen zijn er niet vies van. Slijmzwammen ontstaan uit sporen waarop zich microscopisch kleine kruipende of zwemmende beginstadia vormen die overgaan in een zich horizontaal of verticaal voortbewegend stadium, het plasmodium, en eindigen in een gefixeerd stadium met vruchtlichamen waarin zich de sporen ontwikkelen waarmee ze zich voortplanten en verspreiden.
Begrijpt u het nog?

Bron: Paddenstoelen Encyclopedie door Gerrit J. keizer

Wijfjesvaren

De wijfjesvaren (Athyrium filix-femina) is een middelhoge tot hoge plant, die ‘s zomers rijpe sporen heeft. De bladeren staan in toefen, verschijnen vroeg in de lente en sterven af bij het begin van de nachtvorst. De bladschijf is lichtgroen, tamelijk teer, dubbel geveerd en in omtrek langwerpig met de grootste breedte ongeveer in het midden.

Geotropie van een echte tonderzwam

Geotropie is het verschijnsel dat de groei van planten wordt beïnvloed door de zwaartekracht. Planten willen altijd naar boven groeien, wordt dit door een of andere reden verhinderd, dan zal de plant tijdelijk een andere richting uitgroeien tot het weer naar boven kan.
Zo ook bij paddenstoelen, deze willen hun sporen altijd naar beneden afwerpen. De echte tonderzwam (Fomes fomentarius) op de foto is ontstaan toen de berk nog overeind stond. Na het kappen van de berk zijn er haaks op de oude zwam twee nieuwe vruchtlichamen ontstaan die de juiste positie weer hebben.

Gele aardappelbovist

De gele aardappelbovist (Scleroderma citrinum) behoort tot een van de meest algemeen voorkomende paddenstoelensoorten van Nederland. Hij kan tot 10 cm groot worden en heeft een harde buitenlaag die onregelmatig openscheurt als de paddenstoel rijp is. De soort leeft in symbiose met een groot aantal boomsoorten.
Bovisten behoren tot de buikzwammen. Kenmerkend voor deze groep is dat de sporen worden gevormd binnenin het vruchtlichaam en niet in de open lucht. Pas als de sporen rijp zijn opent het vruchtlichaam zich en kunnen ze door de wind worden verspreid.

Peervormige stuifzwammen op een liggende stam

In het Robbenoordbos op Wieringen kwam ik deze groep Peervormige stuifzwammen (Lycoperdon pyriforme) tegen. Helaas al een beetje oud maar toch wel leuk. De vruchten hebben aan de bovenkant een gaatje waardoor de sporen een weg naar buiten kunnen vinden.

Grote stinkzwam

Het stankseizoen is weer begonnen.
Als je door het bos wandeld ruik je de grote stinkzwam (Phallus impudicus) eerder dan je hem ziet. Deze geur van verrotting trekt niet alleen fotografen zoals ik aan, maar ook vliegen. Deze vliegen zorgen voor de voortplanting door de sporen van de paddenstoel met hun lichaam mee te nemen.