Cocon onder een lieveheersbeestje

Laatst ontdekte ik in mijn tuin een zevenstippelig lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata) dat op een bolletje spinsel zat. Aangezien lieveheersbeestjes helemaal geen spinsel kunnen aanmaken wist ik even niet wat ik er mee aan moest.
Gelukkig brengt internet dan uitkomst. Het is vermoedelijk de verpopte larve van een kleine sluipwesp genaamd Dinocampus coccinellae.
Deze sluipwesp heeft een zeer interessante manier van voortplanten. De wesp legt door middel van haar legboor een eitje in een lieveheersbeestje. In het geval van Dinocampus coccinellae gaat het meestal om zevenstippelige lieveheersbeestjes. Het eitje ontwikkelt zich tot larve en gaat een bepaalde chemische stof afscheiden. Deze stof gaat cellen van het lieveheersbeestje veranderen waarmee de larve zich voedt. Het lieveheersbeestje wordt dus niet van binnen opgegeten en blijft ‘gewoon’ leven. Nadat de larve een week of drie, vier in de kever geleefd heeft bijt het de zenuwen van de pootjes van zijn gastheer door zodat deze niet meer kan lopen. Hierna verlaat de larve het lieveheersbeestje en maakt een cocon tussen de pootjes van de arme, nog steeds levende kever. In de cocon ontwikkelt zich in een dag of negen een nieuwe sluipwesp.

Allemaal heel interessant, dus wilde ik ook wel eens zien wat er ging gebeuren. Bovendien vond ik nog twee geparasiteerde zevenstippelige lieveheersbeestjes die op een cocon zaten. Alle drie in een bakje gedaan en nu maar afwachten.

Wordt vervolgd …

Muntvlinder

De muntvlindertjes (Pyrausta aurata) vliegen ook weer in de tuin. Hier een vrouwtje op het blad van wilde marjolein. Ze wilde zelfs wel een stukje van haar ondervleugels laten zien.

Zwartkoppissebed

Deze zat op de muur van ons tuinschuurtje, een zwartkoppissebed (Porcellio spinicornis).
De fraaie kleuren zijn opvallend, evenals zijn donkere kop. Het zijn zeer snelle lopers en kunnen zelfs overdag in de volle zon worden waargenomen.
Het is een van oorsprong mediterrane soort die van warmte en een kalkrijke omgeving houdt, vandaar zijn voorkeur voor muren. De soort is niet algemeen, maar kan wel in heel Nederland worden gevonden.

Zwervende mestkever

Dit kevertje heb ik letterlijk uit de lucht gegrepen.
Van de week was ik in de tuin en zag wat kleins door de lucht vliegen. Ik haalde uit en ving het dier met mijn blote hand. Gauw in een potje gedaan en bekeken met de loep. Het was een kevertje van een millimeter of vijf, maar wat voor een? In ieder geval waren de antennes opvallend.
Na het kevertje van alle kanten te hebben gefotografeerd kon ik zoek naar zijn ware naam. Literatuur en internet brachten me de oplossing, het is de zwervende mestkever (Aphodius prodromus). Een ver familielid van Swiebertje zullen we maar zeggen.

Wordt vervolgd …

Grasgoudhaantje

Naarmate de temperatuur stijgt, worden de insecten ook steeds meer actief.
Dit grasgoudhaantje (Oulema melanopus) vond ik op de GFT afvalcontainer in de tuin. Waarschijnlijk was hij met het snoeiafval in de bak beland en er later weer uitgekropen.
Meer over deze kever vindt u hier.

Rode hooiwagen

De rode hooiwagen (Opilio canestrinii) zul je in deze tijd van het jaar waarschijnlijk niet meer aantreffen, maar in zachte winters zijn ze tot in februari te vinden. De meest actieve periode is van september tot in november.
Met een lengte van 3,8 mm (mannetjes) tot 8 mm (vrouwtjes) zijn het middelgrote hooiwagens. Verder zijn ze lichtgekleurd en langbenig.
De habitat van de rode hooiwagen is tuin en park, verder ook te vinden in meer natuurlijke biotopen zoals bosranden, lichte bossen en ruig begroeide oevers.
Oorspronkelijk is de rode hooiwagen afkomstig uit Italië en in de laatste 20 jaar over heel West-Europa verbreid.

Let op de droeve blik van dit vrouwtje, dat zou ik overigens ook zijn als ik een been miste.

Winterpluimantennemug

En dat drie keer woordwaarde, een gegarandeerde winnaar bij Scrabble.
Ze zitten bij ons weer op de voordeur, aan de binnenkant ervan dan, winterpluimantennemuggen (Trichocera hiemalis). Lijken een beetje op kleine langpootmuggen. Het zijn die wintermuggen die je rond deze tijd met zonnig weer in kleine zwermen in de tuin ziet dansen.

Zanglijster

Mij hoor je voorlopig niet meer zeggen dat we nooit sneeuw hebben. Dit is nu al de vierde keer dat er een flink pak sneeuw gevallen is.
De zanglijster (Turdus philomelos) in onze tuin kijkt zijn ogen ook al uit.

Bijenhotel in winterse sfeer

Zo trof ik ons bijenhotel in de tuin vanochtend aan. Ik hoop maar dat de solitaire bijtjes en wespjes zich goed hebben ingepakt.

Hongerig vrouwtje veldtrechterspin

Als ik in mijn tuin met een lamp aan het nachtvlinderen ben heb ik niet alleen een leuke avond, maar ook de spinnen die mijn tuin bewonen. De lamp trekt namelijk niet alleen nachtvlinders aan, maar ook talloze muggen en ander vliegend vee.
De veldtrechterspin (Tegenaria agrestis) op de foto had in ieder geval de avond van haar leven.