Meriansborstel

Gezien de vele reacties op de rups van de meriansborstel (Calliteara pudibunda) kan ik niet achterblijven. Ook ik vond zo’n kleurrijke rups wandelend over een binnenweg, waarschijnlijk op zoek naar een plek om zich te verpoppen.

Psi-uil rups

Ik weet niet wat er met de dieren aan de hand is, het lijkt wel of ze me opzoeken om op de foto te mogen.
Deze rups van de psi-uil (Acronicta psi) hing aan het kozijn van mijn voordeur. Waarschijnlijk was hij van de meidoorn voor ons huis op zoek gegaan naar een plaats om zich te verpoppen. Dat doen ze gewoonlijk in een losse grijze cocon achter schors, in een schorsspleet of in dood hout.
Het is een opvallend zwart-rode rups met een gele streep op rug en flanken en een flinke bult achter de kop.
De volgende keer zal ik de vlinder laten zien, dus wordt vervolgd …

Bruine herfstuil

Op het moment van schrijven vliegt de bruine herfstuil (Agrochola circellaris) al niet meer, deze soort is van augustus tot december op de vleugels.
De ongeveer twee centimeter grote nachtvlinder uit de groep Noctuidae is ondermeer herkenbaar aan de donkere vlekken aan de binnenkant van de niervlek. Ze laten zich goed lokken met smeer of met licht.
De rupsen van de bruine herfstuil leven van maart tot juni op diverse loofbomen zoals iep, populier en es. Eerst voeden ze zich met de bloemen en later de bladeren. Daarna laten ze zich op de grond vallen en eten van kruidachtige planten totdat ze zich in de grond verpoppen. Na ongeveer zes weken komt de vlinder uit.

Rups van de ligusterpijlstaart vlak voor de verpopping

… vervolg van deel 17.

De rupsen van de Ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) zijn gestopt met eten en de laatste dagen zeer onrustig. De kleur van de rug is veranderd van een helder groen naar een bruinige tint. In de bak waar ik ze hou zijn ze voortdurend gangen door het zand aan het graven. Het zal nu niet lang meer duren tot ze gaan verpoppen.

Wordt vervolgd …

Eerste fase verpopping klein koolwitje

Ik volg nu al een tijdje de ontwikkeling van het klein koolwitje (Pieris rapae) van ei tot vlinder. Op 20 mei j.l. was het rupsje nog vol in de groei.
Op 29 mei zag ik dat de rups aan de verpopping begonnen was. Het klein koolwitje maakt een gordelpop. Dat wil zeggen dat de pop middels een gesponnen draadje vastzit aan de ondergrond. Dat bewuste draadje is op de foto al goed te zien halverwege de rups.

Ligusterpijlstaartrups vlak voor de verpopping

De rups van de ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) waar ik 8 september j.l. over schreef veranderd van kleur. Het eet niet meer en is op zoek naar een plaats onder de grond om te verpoppen.

Oude huid van een ligusterpijlstaart

Net voordat de rups van de ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) gaat verpoppen, stroopt het eerst zijn huid af.

Op de foto kun je zien dan de huid op de kop van de rups is opengescheurt en toen afgestroopt. Zelfs de pootjes en staart zijn nog zichtbaar.