|
|||||
|
Vervolg van 22 oktober. Gaan we nog dichterbij dan kunnen we prachtig de opbouw van de vleugels van een weidebeekjuffer (Calopteryx splendens) zien. Een netwerk van adertjes voor de stevigheid en een doorzichtig vlies om voldoende vleugeloppervlak te hebben om te kunnen vliegen. Afgelopen zomer vond ik in Duitsland een dood weidebeekjuffermannetje (Calopteryx splendens). Met de bedoeling er later nog iets mee te doen deed ik het lijkje in een potje. Meer details kunt u hier zien. Dit is toch echt wel hét jaar van de distelvlinder (Vanessa cardui). In onnoemelijk grote aantallen hebben ze ons land overspoeld. Deze trekvlinder komt ieder jaar vanuit Zuid-Europa bij gunstige wind ons land binnen en brengt dan hier een nieuwe generatie voort. Een deel van deze generatie trekt weer terug naar het zuiden, de rest sterft hier. Als je in deze tijd muggen ziet dansen in de zon, dan zijn het waarschijnlijk winterpluimantennemuggen (Trichocera hiemalis). Kleine wintermuggen waarvan de vleugels langer zijn dan het achterlijf. In tegenstelling tot de gewone muggen leven de larven van deze mug niet in het water maar in rottend plantenmateriaal. Ook kom je ze regelmatig in huis tegen, zoals in mijn geval rustend op een deur. … vervolg van deel 21. Een onbedoeld vervolg van de serie over de ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri). … vervolg van deel 20. Nu de verse ligusterpijlstaart (Sphinx ligustri) toch zo mooi zat te poseren kon ik meteen even een foto maken van een van de vleugels. Hierop is goed te zien hoe de karakteristieke kleuren op een vlindervleugel tot stand komen. Van vlinders heb je een bepaalde voorstelling. Als je deze vedermot ziet kun je haast niet geloven dat het nog kan vliegen ook. Op 7 januari schreef ik een stukje over een dagpauwoog (Aglais io) die op straat gevonden was. Helaas heeft de vlinder het niet overleefd, maar ik kon nog wel wat detailfoto’s maken van de vleugels. Hierop is prachtig te zien dat ze zijn bekleed met duizenden gekleurde schubben of plaatjes die dakpansgewijs geordend liggen. Deze gehakkelde aurelia (Polygonia c-album) zit op koninginnekruid (Eupatorium cannabinum). Omdat de vleugels zo plat liggen had kon ik een groot diagrafgma kiezen en zo de achtergrond onscherp maken. Heel algemeen, maar o zo lastig te fotograferen zijn de witjes (Pieridae). Ze hebben de vervelende eigenschap bijna constant op de vleugels te zijn. Op de foto een groot koolwitje (Pieris brassicae) op een witte vlinderstruik. |
|||||
|
Copyright © 2011 De Natuur van Bert - All Rights Reserved |
|||||
Recente reacties